PSYCHOLOG DLA NASTOLATKA • WARSZAWA / ONLINE

Psycholog dla nastolatka w Warszawie – nie tylko rozmowa o problemie

Kiedy młody człowiek zaczyna zapętlać się w myślach, reagować silnym napięciem, wycofywać się, bać oceny innych albo mówić, że przestaje sobie radzić, rodzic zwykle chce przede wszystkim jednego:

znaleźć sposób, który naprawdę mu pomoże.

Pracuję nad konkretną trudnością, z którą młody człowiek przychodzi. Jednocześnie zależy mi na czymś więcej: żeby dzięki tej pracy coraz lepiej rozumiał własny sposób reagowania i poznawał narzędzia, z których będzie potrafił korzystać również przy kolejnych wyzwaniach.

Dobrym rezultatem nie jest tylko: „ten problem jest mniejszy”. Równie ważne jest: „następnym razem wiem więcej o tym, co mogę zrobić sam”.

Umów pierwsze spotkanie Zobacz, jak zaczynamy

Marcin Brzeźniak

Psycholog o specjalności klinicznej

4500+ sesji indywidualnych w mojej praktyce

W pracy łączę rozmowę psychologiczną, psychoedukację oraz pracę z uwagą, ciałem, wyobraźnią i sposobem reagowania.

Metodę dobieram do człowieka i efektu, którego potrzebujemy – nie odwrotnie.

Poznaj mnie

CZY TO MOŻE BYĆ DOBRY MOMENT NA POMOC?

Czasem nastolatek mówi wprost, że sobie nie radzi. Innym razem pokazuje to zupełnie inaczej.

Nie zawsze usłyszysz: „potrzebuję psychologa”.

Możesz natomiast zauważyć częstsze analizowanie, przewidywanie najgorszych scenariuszy, wybuchy, zamykanie się w sobie, unikanie konkretnych sytuacji albo napięcie pojawiające się w ciele.

Niektóre dzieci potrafią bardzo precyzyjnie opowiedzieć o swoim doświadczeniu. Inne powiedzą tylko:

„Nie wiem.”
„Mam dość.”
„Nie chcę tam iść.”
„Nie mogę przestać myśleć.”
„Coś jest ze mną nie tak.”

Nie musimy zaczynać od gotowej diagnozy. Możemy zacząć od dokładnego sprawdzenia, co rzeczywiście się dzieje.

Z CZYM MOŻESZ ZGŁOSIĆ SIĘ Z NASTOLATKIEM?

Obszary, z którymi pracuję

Podobny objaw może mieć różne źródła, dlatego nie zakładam z góry, że każda trudność wymaga tego samego sposobu pracy.

Lęk i napięcie

Zamartwianie się, napięcie przed szkołą lub konkretnymi sytuacjami, lęk społeczny, reakcje panikowe, silne pobudzenie i odczucia z ciała, które zaczynają niepokoić.

Przeczytaj o objawach stresu i sygnałach z ciała

Natłok i trudne myśli

Zapętlanie się w analizie, powtarzające się myśli, przewidywanie najgorszego, trudność z uzyskaniem dystansu albo poczucie, że własna głowa zaczyna działać przeciwko mnie.

Więcej o natłoku myśli u nastolatka

Stres szkolny i presja

Sprawdziany, egzaminy, wystąpienia przed klasą, presja wyników, blokowanie się mimo przygotowania albo inne napięcia związane z oczekiwaniami wobec siebie.

Sprawdź, co dzieje się przed sprawdzianem

Relacje i ocena innych

Lęk przed odrzuceniem, nadmierne przejmowanie się opinią innych, trudności w grupie, konflikty rówieśnicze, niepewność siebie i silne przeżywanie sytuacji społecznych.

Przeczytaj o lęku przed oceną innych

Silne emocje i reakcje

Złość, wybuchy, przeciążenie, trudność z rozpoznaniem własnego stanu albo reakcje, które pojawiają się bardzo szybko i dopiero później zaczynają być zrozumiałe.

Jak rozumieć moment przed wybuchem złości

Codzienne funkcjonowanie

Trudność z zasypianiem przez pracującą głowę, unikanie, napięcie utrzymujące się długo po wydarzeniu oraz problemy z powrotem do bardziej użytecznego stanu.

Wieczorne myśli i trudności z zasypianiem

CZY TO DOBRE DOPASOWANIE?

Nie próbuję być psychologiem od każdego problemu nastolatka

Mój sposób pracy jest szczególnie użyteczny wtedy, kiedy trudność wiąże się z tym, jak młody człowiek interpretuje sytuację, kieruje uwagą, reaguje na własne myśli i wyobrażenia, odczytuje sygnały ciała albo wpada w powtarzalny sposób reagowania.

To może być dobre dopasowanie, jeśli…

Nastolatek dużo analizuje, przewiduje trudne scenariusze, blokuje się mimo przygotowania, silnie przeżywa ocenę innych, unika sytuacji przez napięcie albo ma poczucie, że reakcja pojawia się szybciej, niż jest w stanie nad nią zapanować.

W takich sytuacjach możemy pracować zarówno nad bieżącym problemem, jak i nad umiejętnością wcześniejszego rozpoznawania własnego mechanizmu i wpływania na kolejne etapy reakcji.

Czasem właściwy pierwszy krok jest inny

Jeżeli pierwszoplanowe są kwestie bezpieczeństwa, potrzeba diagnostyki psychiatrycznej, poważne samouszkodzenia, ciężkie zaburzenia odżywiania albo problem wymaga szerszej pracy wielospecjalistycznej, spotkania ze mną nie powinny zastępować odpowiedniej ścieżki pomocy.

Jeżeli po poznaniu sytuacji uznam, że nie jestem właściwą osobą do dalszej pracy, powiem to wprost.

JAK O TYM MYŚLĘ

Konkretny problem jest punktem wyjścia. Nie musi być końcem nauki.

Stres przed sprawdzianem, lęk przed oceną, natłok myśli czy wybuch złości są konkretnymi sytuacjami, nad którymi możemy pracować.

Jednocześnie pod każdym z tych problemów działają procesy, które młody człowiek będzie spotykał także później: sposób kierowania uwagi, interpretowania sytuacji, reagowania na myśli, korzystania z wyobraźni, odczytywania sygnałów ciała czy odpowiadania na impuls.

Dlatego chcę wykorzystywać aktualny problem również jako okazję do nauczenia umiejętności, które mogą przydać się przy kolejnych trudnościach.

DWA POZIOMY ZMIANY

Pomóc teraz. Zostawić coś na później.

1. Problem, z którym przychodzi dzisiaj

Pracujemy nad konkretną sytuacją: napięciem, stresem, myślami, reakcją emocjonalną, unikaniem albo trudnością społeczną.

Celem jest realna zmiana w obszarze, który dziś utrudnia młodemu człowiekowi funkcjonowanie.

2. Umiejętność, którą może zabrać ze sobą

Na przykładzie tego problemu nastolatek uczy się coraz wcześniej zauważać własny mechanizm, rozpoznawać dostępne możliwości i korzystać z poznanych sposobów bez obecności psychologa.

Chcę, żeby z czasem potrzebował mnie mniej, a nie więcej.

Nowa trudność nie zawsze musi oznaczać: „znowu psycholog, znowu terapia, znowu zaczynamy od początku”.

Jeżeli młody człowiek nauczył się lepiej rozumieć własny sposób reagowania, część kolejnych sytuacji może już spróbować rozwiązać sam.

Mogą oczywiście pojawić się problemy większe, nowe albo wymagające specjalistycznego wsparcia. Samodzielność nie oznacza, że człowiek nigdy więcej nie potrzebuje pomocy.

JAK PRACUJĘ

Najpierw efekt. Dopiero później metoda.

Nie zaczynam od wyboru techniki. Najpierw chcę zrozumieć, co dokładnie podtrzymuje problem, co ma się zmienić i czego młody człowiek może się dzięki tej pracy nauczyć na przyszłość.

1. Rozpoznajemy mechanizm

Sprawdzamy, co pojawia się jako pierwsze i jak rozwija się cała reakcja.

2. Znajdujemy miejsce wpływu

Oddzielamy wydarzenie od tego, co robią później myśli, uwaga, wyobraźnia i ciało.

3. Testujemy inną odpowiedź

Młody człowiek doświadcza, co zmienia jego reakcję i które sposoby są dla niego rzeczywiście użyteczne.

4. Uczymy się używać tego samodzielnie

Najważniejsze jest to, czy potrafi wykorzystać poznany sposób poza gabinetem, także w kolejnych sytuacjach.

Przykład: stres przed sprawdzianem

Sam sprawdzian może być tylko początkiem sekwencji. Nastolatek wyobraża sobie, że niczego nie pamięta, przewiduje złą ocenę, zauważa napięcie w brzuchu, interpretuje je jako sygnał, że „zaraz się zatnie”, a uwaga coraz bardziej skupia się na zagrożeniu.

Nie pracujemy wtedy wyłącznie nad „stresem”

Sprawdzamy, które elementy tej sekwencji najbardziej podtrzymują reakcję i gdzie młody człowiek może odzyskać wpływ. Następnie testujemy inny sposób reagowania i sprawdzamy go w rzeczywistej sytuacji.

Jeżeli później podobny mechanizm pojawi się przed wystąpieniem, rozmową z ważną osobą albo innym wyzwaniem, część poznanych umiejętności może zostać wykorzystana ponownie.

Właśnie ten transfer jest dla mnie równie ważny jak poprawa w pierwszym problemie.

JAK WYGLĄDA PIERWSZY KROK?

Nie musisz sam wiedzieć, kogo zapisać i jak zacząć

Na początku ustalamy, kto powinien przyjść pierwszy, czego potrzebuje młody człowiek i jaki następny krok ma największy sens.

Jeśli nastolatek chce lub zgadza się na spotkanie

Możesz umówić pierwszą sesję dla niego. Zaczynam od jego własnej perspektywy: co jest trudne, czego chciałby mieć mniej lub więcej i po czym sam poznałby, że spotkania mu pomagają.

Sesja indywidualna: 50 minut / 400 zł

Jeśli nastolatek zdecydowanie nie chce przyjść

Nie próbuję prowadzić pracy psychologicznej „na siłę”. W takiej sytuacji sensownym początkiem może być rozmowa z rodzicem i uporządkowanie sytuacji bez robienia z niego terapeuty własnego dziecka.

Sesja Kierunku: 70 minut / 480 zł

Co dokładnie daje Sesja Kierunku?

To nie jest tylko dłuższa rozmowa o problemie. Jej celem jest uporządkowanie sytuacji i podjęcie decyzji, jaki następny krok będzie najbardziej użyteczny.

Po spotkaniu chcę móc powiedzieć Ci możliwie jasno:

• co w tej chwili wydaje się najważniejsze,
• czego warto nie robić pochopnie,
• czy sens ma rozpoczęcie pracy ze mną,
• czy potrzebna jest inna forma pomocy lub dodatkowa diagnostyka,
• co jako rodzic możesz zrobić dalej.

Jeżeli uznam, że nie jestem właściwą osobą dla Twojego dziecka, powiem to wprost.

Co zostaje po spotkaniu?

Po Sesji Kierunku otrzymujesz krótkie podsumowanie najważniejszych wniosków oraz rekomendowanego następnego kroku.

Rezultatem nie ma być „odbyliśmy konsultację”, tylko większa jasność i decyzja, co robimy dalej.

Co dzieje się podczas pierwszego spotkania z nastolatkiem?

Poznaję sytuację z jego perspektywy, sprawdzamy przebieg problemu i ustalamy, jaki rezultat byłby naprawdę ważny. Pierwsze spotkanie ma dać nam więcej jasności: nad czym pracujemy, czy mój sposób pracy pasuje do sytuacji i jaki kolejny krok ma sens.

Jak wygląda poufność i kontakt z rodzicem?

Na początku ustalamy zasady tak, żeby były czytelne dla rodzica i nastolatka. Młody człowiek potrzebuje przestrzeni, w której nie każda treść rozmowy jest później relacjonowana w domu.

Rodzic może być jednak włączany wtedy, kiedy jest to potrzebne dla kierunku pracy, funkcjonowania dziecka albo wspólnych ustaleń. Jeżeli pojawia się kwestia bezpieczeństwa młodego człowieka, reaguję adekwatnie do sytuacji i nie traktuję poufności jako przeszkody w ochronie jego zdrowia lub życia.

Ile spotkań będzie potrzebnych?

Nie ustalam liczby sesji z góry bez poznania sytuacji. Nie chcę jednak również prowadzić procesu na zasadzie „spotykamy się i zobaczymy kiedyś”.

Po pierwszych kilku spotkaniach wracamy do celu i sprawdzamy, czy rzeczywiście pojawia się zmiana w kierunku, który uznaliśmy za ważny.

Jeżeli jej nie widzimy, nie zakładam automatycznie, że potrzeba po prostu więcej tego samego. Sprawdzamy, co trzeba zmienić w sposobie pracy albo czy bardziej właściwa będzie inna ścieżka.

Po czym możemy zauważyć postęp?

Może to być krótsze analizowanie po konflikcie, pójście na sprawdzian mimo napięcia, wcześniejsze zauważenie złości, szybszy powrót po silnej reakcji albo samodzielne użycie poznanego sposobu w nowej sytuacji.

Interesują mnie zmiany, które widać poza gabinetem.

Warszawa / online

Umów pierwsze spotkanie

JEŚLI PYTASZ O METODY

Czasem korzystam również z hipnozy i wybranych technik NLP

Nie są one punktem wyjścia ani obowiązkowym elementem pracy. Najpierw określamy, co młody człowiek chce zmienić i jaki sposób pracy może być w jego sytuacji użyteczny.

Hipnoza może być jednym ze sposobów pracy z uwagą, wyobraźnią, sugestią i doświadczeniem. Jej użycie wymaga udziału i zgody młodego człowieka.

Z technik wywodzących się z NLP korzystam selektywnie. Nie przedstawiam NLP jako całości jako naukowo potwierdzonego systemu terapii; interesuje mnie funkcja konkretnej interwencji i to, czy jest użyteczna dla danej osoby.

Hipnoza dla nastolatka bez mitów

Jeżeli ta część mojego sposobu pracy budzi pytania, przygotowałem osobny materiał o tym, czym hipnoza jest, czym różni się od popkulturowych wyobrażeń i jakie są granice tego, co możemy powiedzieć na podstawie badań.

Przeczytaj: Hipnoza bez mitów

Czasem potrzebna jest szersza ścieżka niż indywidualna praca psychologiczna

Nie każda sytuacja powinna zaczynać się i kończyć na spotkaniu ze mną. Jeżeli występują aktywne myśli samobójcze z zamiarem lub planem, poważne samouszkodzenia, podejrzenie psychozy, ciężkie zaburzenia odżywiania albo inne objawy wymagające specjalistycznej diagnostyki, priorytetem jest bezpieczeństwo i dobranie odpowiedniej pomocy – czasem również psychiatrycznej lub wielospecjalistycznej.

Właściwym celem nie jest dopasowanie dziecka do mojej metody. Jest nim znalezienie takiej ścieżki, która rzeczywiście odpowiada jego sytuacji.

W bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia należy skorzystać z pomocy alarmowej pod numerem 112.

ZANIM ZDECYDUJESZ

Możesz najpierw sprawdzić, jak opisują tę pracę inni

Mam za sobą ponad 4500 sesji indywidualnych w całej mojej praktyce. Opinie, które publikuję, nie są wyłącznie opiniami dotyczącymi pracy z nastolatkami, dlatego nie przedstawiam ich w ten sposób.

Powtarzają się w nich jednak cechy ważne również w pracy z młodym człowiekiem: poczucie bezpieczeństwa, konkretne prowadzenie oraz sposoby, z których można korzystać również samodzielnie.

FAQ – psycholog dla nastolatka w Warszawie

Pracuję stacjonarnie w Warszawie oraz online. To, czy spotkanie online będzie dobrym rozwiązaniem dla konkretnego młodego człowieka, zależy między innymi od wieku, rodzaju trudności i warunków, w których może odbyć się spotkanie.

Nie musi być od początku entuzjastycznie nastawiony. Sceptycyzm i zgoda na spróbowanie to wystarczający punkt wyjścia. Jeżeli jednak młody człowiek zdecydowanie odmawia udziału, bardziej użytecznym początkiem może być Sesja Kierunku z rodzicem.

Jej celem jest uporządkowanie sytuacji i rekomendacja następnego działania. Może nim być rozpoczęcie pracy ze mną, konsultacja u innego specjalisty, dodatkowa diagnostyka albo zmiana sposobu działania po stronie rodzica. Po spotkaniu otrzymujesz krótkie podsumowanie najważniejszych wniosków i rekomendowanego następnego kroku.

Na początku określamy, jaka zmiana ma znaczenie i po czym będzie można ją rozpoznać w codziennym życiu. Po pierwszych kilku spotkaniach wracamy do tego celu i sprawdzamy, czy obrany sposób pracy rzeczywiście prowadzi w dobrym kierunku. Jeżeli nie, szukamy przyczyny i podejmujemy decyzję, co zmienić.

Młody człowiek potrzebuje przestrzeni do szczerej rozmowy, dlatego nie relacjonuję rodzicowi każdej treści sesji. Zasady kontaktu ustalamy jednak na początku i rodzic może być włączany wtedy, kiedy wymaga tego kierunek pracy, wspólne ustalenia lub bezpieczeństwo dziecka.

Nie. Hipnoza jest jednym z dostępnych sposobów pracy, a nie obowiązkowym elementem. Jej wykorzystanie wymaga udziału i zgody młodego człowieka. Więcej opisuję w artykule „Hipnoza dla nastolatka bez mitów”.

Konsultację warto rozważyć, kiedy trudność utrzymuje się, narasta, powoduje wyraźne cierpienie albo zaczyna ograniczać szkołę, relacje, sen, aktywność czy codzienne funkcjonowanie. Nie trzeba jednak czekać na poważny kryzys, aby rozwijać bardziej użyteczne sposoby reagowania.

Takie sygnały wymagają poważnego potraktowania i oceny bezpieczeństwa. Przy aktywnym zamiarze, planie lub bezpośrednim zagrożeniu potrzebna jest natychmiastowa pomoc. W zależności od sytuacji właściwa ścieżka może obejmować również psychiatrę albo inne formy opieki specjalistycznej.

JEŚLI JESZCZE NIE JESTEŚ GOTOWY NA SPOTKANIE

Możesz najpierw lepiej zrozumieć problem

W sekcji Psychologia nastolatka znajdziesz materiały o stresie, natłoku myśli, lęku przed oceną, złości, śnie, reakcjach ciała, wyobraźni oraz rozwijaniu umiejętności, z których młody człowiek może korzystać samodzielnie.

Zobacz Psychologię nastolatka

PIERWSZY KROK

Pomóc w tym problemie. I zostawić młodemu człowiekowi więcej możliwości na następny.

Jeśli nastolatek chce lub zgadza się na spotkanie, możesz umówić dla niego sesję 50 min / 400 zł.

Gdy zdecydowanie odmawia albo najpierw chcesz uporządkować sytuację jako rodzic, możesz zacząć od Sesji Kierunku 70 min / 480 zł i otrzymać rekomendację najbardziej sensownego następnego działania.

Warszawa / online. Jeśli uznam, że potrzebna jest inna ścieżka niż praca ze mną, powiem Ci to wprost.

Umów pierwsze spotkanie Najpierw zobacz Psychologię nastolatka